Altijd op de hoogte van het nieuws uit de regio

Duurzaamheid kost gemeenschap veel geld en ergernis

0
20 december

Het begint tot ons door te dringen dat de overgang naar een duurzame samenleving zonder fossiele brandstoffen ons veel geld zal kosten. Hogere belastingen, netwerkkosten en energietarieven zorgen voor een flinke stijging van de energierekening in 2018. Alles bij elkaar gaat een huishouden met een gemiddeld verbruik van 3.500 kWh stroom en 1.500 m³ gas het komende jaar zo'n € 110,- meer betalen. Naarmate de duurzame energieproductie op stoom komt, gaat de ODE rap mee omhoog tot over drie jaar naar 200 euro.

De afspraak is dat nieuwbouwwoningen vanaf 2020 energieneutraal zijn en dat bestaande woningen omgebouwd worden tot energiearme huizen. Toch zit er een addertje onder het gras: de stopzetting van het salderen. Een groot aantal maatschappelijke organisaties, waaronder de Woonbond,  roept minister Wiebes op om de regeling voor het terugleveren van zonne-energie te behouden. Bewoners kunnen die energie terugleveren aan het elektriciteitsnet. De energie die ze terugleveren wordt verrekend met de energie die ze gebruiken. Dat heet salderen. Daarmee besparen bewoners op hun energierekening.

Minister Kamp, de voorganger van Wiebes, had toegezegd dat de salderingsregeling tot 2023 zou blijven bestaan, maar het huidige kabinet wil de regeling in 2020 afschaffen. Zeker bij nul- op- de-meter  (NOM) woningen, waarvan er al duizenden gebouwd zijn, is de salderingsregeling hét middel om woonlasten betaalbaar te houden. Nu die regeling onzeker is geworden stagneren projecten voor zonnepanelen op daken. Het ministerie denkt na over een alternatief. Als deze er komt dan moet deze gelijkwaardig zijn aan de huidige regeling.  Zolang die er niet is moet de huidige regeling tot 2023 blijven bestaan volgens de Woonbond e.a.

Het regent klachten en bezwaren van burgers die windturbines niet in de buurt willen hebben. Een beetje gelijk hebben ze wel. Ze maken lawaai en zorgen voor slagschaduwen. Toch kunnen we ze niet tegenhouden. Het komt aan op goede communicatie en een gunstige situering ten opzichte van de bebouwde omgeving. Langs de snelwegen in ons land vind ik een goede plek. Omwonenden van windturbines laten vaak hun bezwaren varen als ze mogen profiteren van de baten van de windmolens. Bijvoorbeeld door een lagere energieprijs of mee te laten delen in de winst. Hoe dan ook, windturbines zijn niet tegen te houden omdat we overstappen op  nieuwbare energie. We moeten wel. We weten dat de fossiele brandstoffen opraken en we weten dat deze stoffen de lucht vervuilen. Dus moeten we wat anders verzinnen: wind- en zonne-energie.  

Grondeigenaren zien brood in zonneweiden en vragen om vergunningen bij de gemeente. Agrariër Bernard Schuijt in Sint Maartensvlotbrug, wij kennen hem van de omstreden windturbine, hij moest hem slopen en een nieuwe zit er niet in, dus dacht hij, ik ga over op zonne-energie. Hij wil op 1,7 hectare weiland 7.500 zonnepanelen plaatsen. De vergunning komt er maar omwonenden gaan in verzet. Het LTO vindt dat er nog genoeg daken zijn voor panelen en vindt ook dat weilanden weilanden moeten blijven. Hoogheemraadschap Noorderkwartier ziet inmiddels ook de  voordelen van zonnepanelen. Overal waar een gemaal of pomp staat komen die dingen.

Logisch, toch? Ja wel, maar wat dreigt is wildgroei in zonnepanelen: een paar groene stroken en hup we plempen ze vol met die dingen. Provincie en gemeenten moeten samen de voorwaarden formuleren zodat zonnepanelen landschappelijk zorgvuldig en met borging van ruimtelijke kwaliteit kunnen worden ingepast. Gelet op het groeiend aantal aanvragen is zo'n beleid hard nodig. Niet elke plek is acceptabel.

Eugeen Hoekstra

Wat is Afrit71 Schagen Vandaag Den Helder Vandaag Hollands Kroon Vandaag